Aku GEMBIRA walapun hakikatnya aku SEDIH.
Aku TERSENYUM tapi hati ku MENANGIS.
Aku KETAWA tapi jiwa ku masih MERAUNG.
Aku BERSABAR namun perasaan ini sangat MENCABAR.
Aku BERSEMANGAT tapi diri ini sangat LEMAH .
Tapi aku tahu ALLAH masih sayang kan hambanya.
Aku rela dicabutkan nyawa ini cepat.
Supaya dosa di dunia ini tidak semakin bertambah.
Boleh aku menangis sekarang?